Soroptimisten schenken geld

De stichting Hester zet zich in voor het bestrijden van geweld tegen vrouwen in (vooral) de Mexicaanse stad Ciudad Juárez, waar in 1998 Hester van Nierop werd vermoord. Ze steunt daarbij o.a. het werk van de plaatselijke organisatie Casa Amiga.

Soroptimisten schenken geld

De Soroptimistclub Almere besteedt ieder jaar aandacht aan de internationale dag van de mensenrechten, 10 december. Met 30 vakvrouwen zetten ze zich in voor het ondersteunen van goede doelen. Dit jaar was de aandacht het hele jaar uitgegaan naar stichting Hester.
Op 10 december was het de ’slotavond’.

Op deze avond vertelde eerst Schrijver en kunstenaar, artistiek leider van de kunstenaars vereniging Flevoland, Hein Walter over de rechten van de mens. Hij deed dit uiterst ludiek. Hij kroop in de huid van God:

Rechten van de mens
10 december 2015 – door Hein Walter

Geachte mensen, vrouwen en mannen,
lieve en minder lieve wereldbewoners,
mijn naam is God.

Voor wie mij niet kennen
of voor wie niet in mij geloven,
ik ben de Schepper.
Mensen kennen mij als God, Allah, Vader,
Jehova, Elohim, Jaweh,
de Eeuwige, de Ene, Brahman, Kami,
of een van die duizenden andere namen die voor mij bedacht werden.
Ik sta hier, dus ik besta wel degelijk.

Aan mij werd gevraagd om iets zinnigs te zeggen over mensenrechten.
Het was een onbevangen en open vraag.
Ik kreeg het in de vorm van een gebed.
Zo gaat dat nu eenmaal. Brieven naar me schrijven doen mensen zelden.
Aanvankelijk dacht ik dat ik, de Schepper van licht en donker,
de bedenker van de zeven dagen van de tijd, de initiatiefnemer van de vrije wil
en daarmee de veroorzaker van alle rottigheid op aarde,
ter verantwoording werd geroepen –
maar het bleek werkelijk een oprechte vraag.
Er zat geen addertje onder het gras.

Mensenrechten.
Wat zijn mensenrechten?

Voordat ik daar op in ga, wil ik u eerst confronteren met wat vergelijkbare zaken.
Allereerst Godenrechten.

Ik acht de kans klein dat u daar ooit een seconde over na heeft gedacht.
Ze bestaan.
Werkelijk.
Ik zal dat verder laten rusten.

Rechten van de mier!
Rechten van de walvis.
Rechten van de slang.
Rechten van de bergen.
Rechten van de kiezelstenen.
Rechten van het water.
Rechten van het heelal.

Ook die bestaan.

Als u niet zo kleinburgerlijk zou denken,
en iets meer vrijheid in uw denken zou kunnen toelaten,
dan zou u begrepen hebben dat het zinloos is om  te praten over mensenrechten
als er niet meteen ook over elk ander recht van elk ander wezen en onwezen
gesproken wordt, ja ook van de stenen.
Maar omdat u nu eenmaal in uw bevattelijkheid wordt beperkt,
zullen we het houden bij wat u aangaat, mensenrechten.

Het grootste recht dat ik u heb gegeven
en waarvan u ook gretig gebruik maakt,
is het recht om te ervaren.

Zodra u bent geconcipieerd, begint u ermee.
En u houdt er pas mee op als uw leven stopt.

Ervaringsrecht.
Dat recht heb ik bijvoorbeeld niet gegeven aan de stenen.
Die zijn me daar dankbaar voor, wist u dat?
Waarom?
Denk bijvoorbeeld maar eens even aan de kreeften, de koeien en de kippen,
dan begrijpt u dat ze gezegend zijn, de stenen.
Die ervaren niets.

Ze zijn wel degelijk bezield, moet u weten.
Alles hier op aarde heeft een ziel
en dus ook de stenen.
Maar niet alles heeft het recht gekregen om te ervaren.
Dieren en mensen, dat vond ik voorlopig wel even genoeg.
De planten en bomen treden binnenkort in uw voetstap,
over een paar duizend jaar.

Ik heb u het recht gegeven om ongelukkig te zijn.
U maakt daar wereldwijd goed gebruik van.
Ik gaf u ook het recht op pijn en verdriet.
U heeft ook die omarmd.
En vergeet vooral niet het recht op eenzaamheid.
Dat begint ongekend populair te worden.
Een ware hype.

Ik gaf u ook het recht op geluk, en op vrijheid,
zeg maar de vrolijke dingen,
maar blijkbaar vindt u dat soort rechten minder aantrekkelijk.
Als u het beste met uzelf voor had,
dan had u het recht op geluk zeker met beide handen aangegrepen,
maar blijkbaar ziet u het anders.
Misschien komt het nog.
De stenen kunnen niet ervaren, maar die zijn wel uitermate gelukkig,
maar dat terzijde.

Mensenrechten!
Het beginsel van gelijkheid.

Het lastige is dat u niet gelijk bent.
Ik weeg u voortdurend en ik kan u verzekeren: u bent niet gelijk aan iemand anders.
U bent zelfs niet gelijk aan uzelf.
Twee seconden verder en u bent een ander.
U groeit namelijk.
Met elke ervaring groeit u.
De ene mens groeit geestelijk harder dan de ander, maar er bestaat geen stilstand.
Wie stilstaat is dood, gestopt met ervaren,
Maar toch, het gelijkheidsbeginsel verdedig ik.
Het is zelfs de eerste wet van de Schepping.

Elk recht waarvan u vindt dat het voor u geldt,
geldt ook voor ieder ander.
Schrijf het op een tegeltje, zou ik zeggen.

Maar voordat u me gelijk geeft en applaudisseert,
wil ik het gelijkheidsbeginsel nog iets verder uitleggen.
De tegeltjeswijsheid meer in balans brengen met de werkelijkheid.
Elk recht waarvan u vindt dat het voor u geldt,
geldt voor alles waarmee u bent verbonden.
Dat klinkt, vindt u niet?
En zal ik u een geheim verklappen?
Er is niets waarmee u niet verbonden bent.
De stenen, de mieren, de olifanten, uw vriend, uw vijand, het water, de goden.

Wat u aan een ander doet,
doet u aan uzelf ten diepst.
Gooi een steentje in een vijver
en de kringen zijn in uw ogen te zien.

 
 

….

Vervolgens vertelde Arsène van Nierop van de prachtige triomf die ze op 1 december te horen had gekregen. Het vonnis van de dader. Voorts vertelde ze over de lange weg ernaartoe. Hoe het eigenlijk niet de doelstelling was van stichting Hester om de criminaliteit aan te pakken, maar dat dit nu toch wel een prijsvoorbeeld was geworden voor alle duizenden vrouwen die nog steeds op gerechtigheid zitten te wachten. Drammen en doorzetten, op enig moment blijkt het te gaan werken…

Daarna was er een lotto. Alle aanwezigen konden prachtige prijzen winnen. Arsène trok als onpartijdige de lootjes en noemde de namen op. Een uiterst belangrijke taak, haha… erg leuk!

En na afloop kwam het totaalbedrag dat de Soroptimistclub Almere met deze dag en met wijnverkopen bij elkaar hadden weten te sparen: € 2.000,00 wordt overgemaakt op de rekening van stichting Hester voor het project Tweede-kans-onderwijs!

Dank jullie wel. Een prachtig einde van dit jaar!